Space, Place, and Light (2)

Space, Place, and Light

While cycling through the city, for years I've noticed spaces that have been accidentally lit. Artificial lights are placed for reasons such as safety and convenience, but seldomly the aesthetical side-effects are considered. So now I've been consciously trying to find these places that I notice, but usually go by unnoticed and the beauty that they possess. Here is my collection so far.

Afgelopen jaar in beeld

Ik ben op een gegeven moment begonnen met het fotograferen van mijn blauwe plekken. Een soort van dagboek op je lichaam, elke blauwe plek een kleine herinnering. Een logisch gevolg hierop was het fotograferen van de sporen van de dag, de sporen die je kleren nalaten. Daaruit volgde onder andere de laatste foto, die mij weer op een heel ander spoor zette.

Deze foto deed mij namelijk erg denken aan profielfoto's op internet sites zoals Hyves. Uit interesse hoe dit soort zelfportretten ontstaan, ben ik foto's gaan verzamelen. Het interessantse was dat er vanuit een beperking in de fotografie een soort eigen beeldtaal ontstaan leek te zijn, die ook stand hield als die beperking allang verdwenen was. Een voorbeeld hiervan was het gebruik van flits als beeldelement. Later zal ik het programmatje dat ik hiermee gemaakt heb posten. Hieronder de tijdelijke presentatie op de academie.

Hieronder nog twee losse projectjes. Eén in het Floradorp in Amsterdan Noord, de ander een foto van een maquette die ik gemaakt heb.

De menselijke verhouding (2)

Op de Rietveld

Ik ben in September begonnen op de Rietveld. Dit is de Sculpture les met een klasgenote die kunst als stoel gebruikt.

In de stad

Wat mij opvalt aan echt grote steden, is dat er geen overgang meer is tussen het publieke domein en ieders privé-eigendom. Ik ben gewend aan voortuintje, in ieder geval een trapje, wellicht wat plantenbakken. Iets dat het publieke persoonlijker maakt en je voorbereidt op het privé-domein wat je binnen gaat treden.

Andere mogelijkheid

Dit was één van de andere locaties die ik heb uitgeprobeerd. Zelf vond ik dit de mooiste. Maar ik wil het juist laten gaan om wat het beste bij die wijk past. Of eigenlijk, wat mijn beeld is dat mensen in die wijk het beste bij de wijk zouden willen vinden passen. Een ingewikkelde manier om te zeggen dat ik het juist allemaal mooier wil maken dan het is.

Ik wil namelijk niet meegaan in de negativiteit die ik voel in die wijk en die er volgens mij ook heerst over de wijk. Ik wil een positieve sfeer neerzetten. Ik wil meisjes in die wijk zich goed laten voelen, over zichzelf, over hun lichaam en ook over waar ze wonen. Ik wil ze eigenlijk laten voelen dat zij het óók waard zijn om uitgebreid op de foto gezet te worden en om uiteindelijk op een poster te belanden. Niet meegaan in negativiteit dus. Ookal vind ik dat misschien zelf wel mooi.

Eerste ontwerp Poster

Voor de photoshoot die ik wil organiseren ben ik nu een poster aan het ontwerpen om mensen te werven. Dit is de eerste versie. Het gaat het niet worden, de sfeer is nog niet goed, de bollen te ouderwets. Op naar versie 2. Ik ben nog even aan het twijfelen of ik zelf verder ga puzzelen of een bevriende grafisch ontwerper ga vragen.

Mijn jaloezie

Iemand vroeg me pas waarom ik fotografeerde. Vreselijke vraag.
Ik antwoorde dat ik fotografie een uitdaging vind, omdat je een verhaal probeert te vertellen met beperkte middelen.
Je werkt namelijk met de werkelijkheid en dat is vreselijk frustrerend. In plaats van met niets te beginnen en zelfs alle elementen te kunnen bepalen, zoals met schilderen of schrijven, moet je het doen met dingen die er al zijn.
Je moet ze zoeken, je moet ze gebruiken, je moet de context creeeren of kneden, je moet al je creativiteit aanwenden om de werkelijkheid te veranderen in wat jij wil dat ze is.
En dat lukt natuurlijk nooit.
Eigenlijk ben ik stinkend jaloers op tekenaars. Als je kan tekenen wat je wil en daarmee het verhaal kan vertellen wat je wil, in plaats van het eeuwige gezoek van een fotograaf.
Aan de andere kant: als het lukt, dan ben ik honderd keer liever een fotograaf. Want uiteindelijk, als je naar een beeld kijkt, wat voor één dan ook, dan vind ik die waarin ik zowel de werkelijkheid als de fantasie zie, verreweg het meest intrigerend.

Definitie

Ik ben een beetje op zoek geweest naar de verhouding tussen schilderen en fotograferen. Tussen maquette/tekening en werkelijkheid. Over vorm en dichtbij en afstand. Het construeren van een schilderij met fotografie. Een beetje losse flarden, die nog moeten vormen. Dit is één van die flarden.